akredytacja

== akredytacja (Polnisch) == === Substantiv, f === Worttrennung: a·kre·dy·ta·cja, kein Plural Aussprache: IPA: [akrɛdɨˈtat͡sja] Hörbeispiele: akredytacja (Info) Bedeutungen: [1] Verwaltung, Diplomatie, Journalismus: offizielle Erlaubnis für einen diplomatischen Vertreter oder Pressevertreter, bei einer fremden Regierung oder internationalen Organisation tätig zu sein; Akkreditierung [2] Journalismus: Erlaubnis, bei einem öffentlichen Festakt, Gipfel oder Treffen als Korrespondent tätig zu sein; Akkreditierung Herkunft: Entlehnung aus dem französischen accréditation → fr Synonyme: [1] akredytowanie, uwierzytelnienie [2] akredytacja dziennikarska, akredytowanie Oberbegriffe: [1] uprawnienie Beispiele: [1] Charakteristische Wortkombinationen: [1] akredytacja ambasadora, akredytacja przy ONZ, udzielić akredytacji, uzyskać akredytację [2] akredytacja dziennikarza, dostać akredytację, mieć akredytację Wortbildungen: [1, 2] akredytacyjny ==== Übersetzungen ==== [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „akredytacja“ [1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „akredytacja“ [1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „akredytacja“ [1, 2] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 36. [1, 2] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 29. [1] Mirosław Bańko: Inny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–Ó, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7 , Seite 14. [1] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 157. [1] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 22. [1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „akredytacja“ [1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „akredytacja“ [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „akredytacja“ Quellen: