aklamacja

== aklamacja (Polnisch) == === Substantiv, f === Worttrennung: a·kla·ma·cja, Plural: a·kla·ma·cje Aussprache: IPA: [aklaˈmat͡sja] Hörbeispiele: aklamacja (Info) Bedeutungen: [1] veraltet: freudiger Ausruf von Verehrung und/oder Lobpreisung; Akklamation [2] veraltet, heute nur noch in der Wendung »przez aklamację«: Zuruf von Zustimmung; Akklamation [3] Religion, speziell Christentum: Akklamation Herkunft: Entlehnung aus dem lateinischen acclamatio → la Oberbegriffe: [1] okrzyk [3] formuła Beispiele: [1] Redewendungen: [2] przez aklamację Charakteristische Wortkombinationen: [1] witać kogoś aklamacją [3] aklamacja liturgiczna Wortbildungen: [2] aklamacyjny ==== Übersetzungen ==== [2] Polnischer Wikipedia-Artikel „aklamacja“ [3] Polnischer Wikipedia-Artikel „aklamacja (liturgia)“ [2] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „aklamacja“ [2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „aklamacja“ [2] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 34–35. [1–3] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 28. [2, 3] Mirosław Bańko: Inny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–Ó, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7 , Seite 13. [1, 2] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 150. [1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „aklamacja“ [1, 2] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „aklamacja“ [1, 2] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 17. [1, 2] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , Seite 11. [1, 2] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807 , „aklamacya“, Seite 9. [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „aklamacja“ Quellen: