agregacja
التعريفات والمعاني
== agregacja (Polnisch) ==
=== Substantiv, f ===
Worttrennung:
a·g·re·ga·cja, Plural: a·g·re·ga·cje
Aussprache:
IPA: [aɡrɛˈɡat͡sja], Plural: [aɡrɛˈɡat͡sjɛ]
Hörbeispiele: agregacja (Info)
Bedeutungen:
[1] meist Biologie, Chemie, Physik: Vorgang, bei dem sich Elemente verbinden; Aggregation, Anhäufung
[2] ohne Plural, meist Biologie, Chemie, Physik: Ergebnis von [1]; Aggregation, Anhäufung
[3] Geologie: Bildung von Aggregaten; Aggregierung
[4] veraltet: Aufnahme in eine Kongregation und/oder Gesellschaft
Herkunft:
Entlehnung aus dem lateinischen aggregatio → la
Sinnverwandte Wörter:
[2] nagromadzenie, połączenie, skupienie
Beispiele:
[1]
Wortbildungen:
[2] agregacja roślinna
==== Übersetzungen ====
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „agregacja“
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „agregacja“
[1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „agregacja“
[1, 2] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 27.
[1, 2] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 22.
[1] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 121.
[1, 2] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 16.
[1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „agregacja“
[1, 2] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „agregacja“
[1–4] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 14.
[1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , Seite 9.
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „agregacja“
Quellen: