admiralicja

التعريفات والمعاني

== admiralicja (Polnisch) == === Substantiv, f === Worttrennung: ad·mi·ra·li·cja, kein Plural Aussprache: IPA: [admʲiraˈlʲit͡sja] Hörbeispiele: admiralicja (Info) Bedeutungen: [1] Militär, speziell Marine: oberste Kommandobehörde in einigen Staaten; Admiralität [2] Militär, speziell Marine: Gesamtheit der Admirale; Admiralität Herkunft: Ableitung zu dem Substantiv admirał → pl Synonyme: [2] korpus admirałów Oberbegriffe: [1] urząd [2] korpus Beispiele: [1] Wortbildungen: [1] kotwica admiralicji ==== Übersetzungen ==== [1, 2] Polnischer Wikipedia-Artikel „admiralicja“ [1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „admiralicja“ [1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „admiralicja“ [1, 2] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 11. [1, 2] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 15. [1, 2] Mirosław Bańko: Inny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–Ó, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7 , Seite 7. [1, 2] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 56. [1, 2] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 9. [1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „admiralicja“ [1, 2] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „admiralicja“ [1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 8. [1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , Seite 6. [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „admiralicja“ Quellen: admiracja, policja