adiutant

== adiutant (Latein) == === Konjugierte Form === Worttrennung: ad·iu·tant Grammatische Merkmale: 3. Person Plural, Präsens, Indikativ, Aktiv des Verbs adiutare == adiutant (Polnisch) == === Substantiv, m === Worttrennung: ad·iu·tant, Plural: ad·iu·tan·ci Aussprache: IPA: [adˈjutant], Plural: [adjuˈtant͡ɕi] Hörbeispiele: adiutant (Info), Plural: — Bedeutungen: [1] Militär: Adjutant [2] veraltet, übertragen, scherzhaft: ständiger Begleiter, Gefährte [3] Jargon, Kriminalität: Gehilfe, Mittäter, Komplize Herkunft: seit der 2. Hälfte des 18. Jahrhunderts bezeugte Entlehnung aus dem deutschen Adjutant Synonyme: [1] adiutant ordynansowy Sinnverwandte Wörter: [2] asystent, galant, towarzysz [3] pomocnik, wspólnik Weibliche Wortformen: [2] adiutantka Verkleinerungsformen: [1] adiutancik Oberbegriffe: [1] oficer, żołnierz Unterbegriffe: [1] adiutant przyboczny, fligeladiutant Beispiele: [1] „Gładź drużkę jak po duszy, a bij jak po szubie, / Ja mówię, będzie wojna u nas. Do Majora / Płuta Adjutant Sztabu przyjechał zawczora:“ [2] Charakteristische Wortkombinationen: [1] adiutant batalionu, adiutant dywizji, adiutant pułku, adiutant generała Wortbildungen: [1] adiutancki, adiutantowa, adiutantować, adiutantura ==== Übersetzungen ==== [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „adiutant“ [1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „adiutant“ [1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „adiutant“ [1] Marek Łaziński: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9 , Seite 24. [1] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 11. [1] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 14. [1] Mirosław Bańko: Inny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–Ó, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7 , Seite 6. [1–3] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 52. [1] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 8. [1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „adiutant“ [1, 2] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „adiutant“ [1, 2] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , „adjutant“ Seite 8. [1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , „adjutant“ Seite 6. [1] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807 , „adjutant“, Seite 5. [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „adiutant“ Quellen: