adipatus

التعريفات والمعاني

== adipatus (Latein) == === Adjektiv === Worttrennung: a·di·pa·tus, a·di·pa·ta, a·di·pa·tum Bedeutungen: [1] mit Fett versehen; fettig [2] übertragen: schwülstig, überladen Herkunft: Ableitung zu dem Substantiv adeps → la Sinnverwandte Wörter: [1] pinguis [2] opimus Beispiele: [1] „adipatam pultem“ (Lucil. 196) [1] „similiter et opus pistorium quod adipe conficitur omni genere dici potest, et hic adipatus, quo intellegitur panis aut aliud quid, et haec adipata, hoc est pars, et hoc adipatum, opus scilicet.“ (Charis. gramm. 1, 94) [1] „Saul quoque et adipatae gregis laqueatum adfectu et taurorum pinguium muscipulatum adpetitu regno expulit, morte damnavit et quod duplo deterius, Pitonici spiritus consultorem unctum domini supplantavit.“ (Fulg. aet. mund. p. 156) [2] „itaque Caria et Phrygia et Mysia, quod minime politae minimeque elegantes sunt, asciverunt aptum suis auribus opimum quoddam et tanquam adipatae dictionis genus;“ (Cic. Orat. 25; Westman druckt die Lesung adipale) [2] „adipatum veteres honeste pro pingui et suculento et opimo posuerunt. Cicero in Oratore: ‚adsciverunt suis aptum auribus opimum quoddam et tamquam adipatae dictionis genus‘.“ (Non. 69) [2] „Quatenus, inquit, in his tibi discendis non adipata grassedo ingenii quam temporis formido periculosa reluctat, de nostro torrentis ingenii impetu breviorem urnulam praelibabo, quae tibi crapulae plenitudine nausiam movere non possit.“ (Fulg. Virg. cont. p. 86) Wortbildungen: [1] adipatum ==== Übersetzungen ==== [1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998) : „adipatus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 124. [1, 2] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „adipatus“ [1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6 , „adipātus“ Seite 49. [1, 2] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1 , „adipātus“ Spalte 689–690. Quellen: