adamita

التعريفات والمعاني

== adamita (Polnisch) == === Substantiv, m === Worttrennung: a·da·mi·ta, Plural: a·da·mi·ci Aussprache: IPA: [adaˈmʲita] Hörbeispiele: — Bedeutungen: [1] nur im Plural; historisch, Religion, speziell Christentum: Adamiten [2] Religion, speziell Christentum: Angehöriger von [1]; Adamit Herkunft: seit den 1560er Jahren bezeugte Ableitung zu dem Eigennamen Adam → pl Synonyme: [2] archaisch: adamijanin Oberbegriffe: [1] sekta Beispiele: [1] ==== Übersetzungen ==== [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „adamici“ [1, 2] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „adamita“ [2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „adamita“ [1, 2] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 8. [1, 2] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 11. [1, 2] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 39. [1, 2] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 7. [2] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , Seite 6. [2] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807 , „adamita“ [2] Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat) , Seite 86. [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „adamita“ Quellen: == adamita (Tschechisch) == === Substantiv, m === Worttrennung: ada·mi·ta Aussprache: IPA: [ˈadamɪta] Hörbeispiele: — Bedeutungen: [1] historisch: Angehöriger einer der christlichen Gruppierungen, die angeblich den Zustand der Nacktheit wiederherstellen wollten, wie er bei Adam und Eva vor dem Sündenfall herrschte; Adamit, Adamianer Weibliche Wortformen: [1] adamitka Beispiele: [1] Adamité prý při svých obřadech recitovali Desatero, tancovali kolem ohně a poté se rozdělili ve dvojice, které odcházely do ústraní souložit, a pak se vykoupaly v řece. Die Adamiten rezitierten angeblich bei ihren Zeremonien die Zehn Gebote, tanzten um das Feuer und zogen sich dann paarweise zurück, um zu koitieren, und nahmen dann im Fluss ein Bad. [1] „Stejně nesmlouvavě si [Jan Žižka] počínal proti kacířům ve vlastních řadách, pikartům a adamitům.“ Genauso unerbittlich ging er [Jan Žižka] gegen die Ketzer in den eigenen Reihen, die Pikarden und Adamiten, vor. Wortbildungen: [1] Adam, adamitský, adamitství ==== Übersetzungen ==== [1] Tschechischer Wikipedia-Artikel „adamita“ [1] Internetová jazyková příručka – Ústav pro jazyk český AV ČR: „adamita“ [1] Bohuslav Havránek (Herausgeber): Slovník spisovného jazyka českého. Prag 1960–1971 : „adamita“ [1] Oldřich Hujer et al. (Herausgeber): Příruční slovník jazyka českého. Prag 1935–1957 : „adamita“ Quellen: