absurdus
التعريفات والمعاني
== absurdus (Latein) ==
=== Adjektiv ===
Worttrennung:
ab·sur·dus
Bedeutungen:
[1] klassischlateinisch, eigentlich: nicht schön klingend; widrig klingend, misstönend, grell, unrein
[2] klassischlateinisch, übertragen: gegen den Sinn und Verstand verstoßend; unpassend, ungereimt, abgeschmackt, sinnlos, unvernünftig
[3] klassischlateinisch, übertragen: über einen Geist verfügend, der gegen den Sinn und Verstand verstößt; unbegabt, unfähig, ungeschickt
Herkunft:
Ableitung zu dem Adjektiv surdus → la mit dem Präfix ab- → la mit der ursprünglichen Bedeutung ‚unerhört‘
Sinnverwandte Wörter:
[1] absonus
Beispiele:
[1] „sunt enim certa vitia, quae nemo est quin effugere cupiat: mollis vox aut muliebris aut quasi extra modum absona atque absurda.“ (Cic. de orat. 3, 42)
[1] „Vos quoque signa videtis, aquai dulcis alumnae, / cum clamore paratis inanis fundere voces / absurdoque sono fontis et stagna cietis.“ (Cic. div. 1, 15)
[2] „hinc discidium illud extitit quasi linguae atque cordis, absurdum sane et inutile et reprehendendum, ut alii nos sapere, alii dicere docerent.“ (Cic. de orat. 3, 61)
[3] „sin plane abhorrebit et erit absurdus, ut se contineat aut ad aliud studium transferat, admonebo.“ (Cic. de orat. 2, 85)
Wortbildungen:
absurditas
Entlehnungen:
deutsch: absurd
==== Übersetzungen ====
[1–3] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998) : „absurdus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 43.
[1–3] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „absurdus“
Quellen:
== absurdus (Litauisch) ==
=== Deklinierte Form ===
Worttrennung:
ab·sur·dus
Aussprache:
IPA: […]
Hörbeispiele: —
Grammatische Merkmale:
Akkusativ Plural des Substantivs absurdas