absurdus

التعريفات والمعاني

== absurdus (Latein) == === Adjektiv === Worttrennung: ab·sur·dus Bedeutungen: [1] klassischlateinisch, eigentlich: nicht schön klingend; widrig klingend, misstönend, grell, unrein [2] klassischlateinisch, übertragen: gegen den Sinn und Verstand verstoßend; unpassend, ungereimt, abgeschmackt, sinnlos, unvernünftig [3] klassischlateinisch, übertragen: über einen Geist verfügend, der gegen den Sinn und Verstand verstößt; unbegabt, unfähig, ungeschickt Herkunft: Ableitung zu dem Adjektiv surdus → la mit dem Präfix ab- → la mit der ursprünglichen Bedeutung ‚unerhört‘ Sinnverwandte Wörter: [1] absonus Beispiele: [1] „sunt enim certa vitia, quae nemo est quin effugere cupiat: mollis vox aut muliebris aut quasi extra modum absona atque absurda.“ (Cic. de orat. 3, 42) [1] „Vos quoque signa videtis, aquai dulcis alumnae, / cum clamore paratis inanis fundere voces / absurdoque sono fontis et stagna cietis.“ (Cic. div. 1, 15) [2] „hinc discidium illud extitit quasi linguae atque cordis, absurdum sane et inutile et reprehendendum, ut alii nos sapere, alii dicere docerent.“ (Cic. de orat. 3, 61) [3] „sin plane abhorrebit et erit absurdus, ut se contineat aut ad aliud studium transferat, admonebo.“ (Cic. de orat. 2, 85) Wortbildungen: absurditas Entlehnungen: deutsch: absurd ==== Übersetzungen ==== [1–3] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998) : „absurdus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 43. [1–3] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „absurdus“ Quellen: == absurdus (Litauisch) == === Deklinierte Form === Worttrennung: ab·sur·dus Aussprache: IPA: […] Hörbeispiele: — Grammatische Merkmale: Akkusativ Plural des Substantivs absurdas