ablegier

== ablegier (Polnisch) == === Substantiv, m === Nebenformen: veraltet: aplegier Worttrennung: ab·le·gier, Plural: ab·leg·ry Aussprache: IPA: [abˈlɛɟɛr], Plural: [abˈlɛɡrɨ] Hörbeispiele: ablegier (Info), Plural: — Bedeutungen: [1] Gartenbau: Ableger [2] veraltet, übertragen: Nachkomme, Spross [3] veraltet, landschaftlich, umgangssprachlich: blauer Fleck, Wunde Herkunft: Entlehnung aus dem deutschen Ableger Synonyme: [1] odkład Sinnverwandte Wörter: [2] potomek [3] rana, siniak Verkleinerungsformen: [1, 2] ablegierek Oberbegriffe: [1] sadzonka Beispiele: [1] [2] „A ciekawa była, jak wszystkie kolejarskie ablegry, i, naturalnie, codziennie wyglądała okienkiem na osobowe.“ Charakteristische Wortkombinationen: [1] abliegier wierzby, ablegier winorośli [3] dać komuś ablegra Wortbildungen: [1] ablegrować ==== Übersetzungen ==== [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „ablegier“ [1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „ablegier“ [1] Marek Łaziński: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9 , Seite 23. [1] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 3. [1] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 4. [1] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 11. [1] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 2. [1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „ablegier“ [1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „ablegier“. [1–3] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 2. [1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , „ablegry“ Seite 4. [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „ablegier“ Quellen: