abdicare

التعريفات والمعاني

== abdicare (Italienisch) == === Verb === Worttrennung: ab·di·ca·re Aussprache: IPA: [abdiˈkaːre] Hörbeispiele: — Bedeutungen: [1] intransitiv mit a, auch absolut, Politik: auf etwas verzichten, von etwas zurücktreten; abdanken, abdizieren [2] intransitiv mit a, übertragen: auf etwas verzichten, etwas aufgeben [3] transitiv, gehoben: etwas ablehnen, auf etwas verzichten, etwas aufgeben [4] transitiv, veraltet: jemanden verstoßen, jemanden zurückweisen Herkunft: seit 1363 bezeugtes Buchwort aus dem lateinischen abdicare → la Synonyme: [2] rigettare, rinunciare [3] rifiutare [4] ripudiare Beispiele: [1] Charakteristische Wortkombinationen: [1] abdicare al trono, abdicare al regno [2] abdicare a una carica, abdicare a una eredità, abdicare ai propri diritti [3] abdicare il propri privilegi ==== Übersetzungen ==== [1] PONS Italienisch-Deutsch, Stichwort: „abdicare“ [1, 2] Langenscheidt Italienisch-Deutsch, Stichwort: „abdicare“ [1, 2] LEO Italienisch-Deutsch, Stichwort: „abdicare“ [1–4] Vocabolario on line, Treccani: „abdicare“ [1, 2] Corriere della Sera: il Sabatini Coletti. Dizionario della Lingua Italiana. Edizione online „abdicare“ [1–4] Gabrielli Aldo: Grande Dizionario Italiano, digitalisierte Ausgabe der 2008 bei HOEPLI erschienenen Auflage. Stichwort „abdicare“. [1–4] Nicola Zingarelli: Lo Zingarelli 2017. Vocabolario della lingua italiana. Nachdruck der 12. Auflage. Zanichelli, Bologna 2016, ISBN 978-88-08-13732-6 , Seite 21. Quellen: == abdicare (Latein) == === Verb === Worttrennung: ab·di·ca·re Aussprache: IPA: […] Hörbeispiele: — Bedeutungen: [1] transitiv: nicht anerkennen wollen, verneinen [2] transitiv, Recht: einen Erben verstoßen und ihm sein Erbe absprechen; enterben [3] transitiv, übertragen: ein Familienmitglied nicht als solches anerkennen; verleugnen [4] intransitiv, reflexiv, Politik, selten auch transitiv: auf ein Amt verzichten; sich von etwas lossagen, etwas niederlegen [5] intransitiv, auch absolut: ein Amt niederlegen; abdanken [6] transitiv, Politik: jemanden zum Abdanken bewegen; absetzen [7] transitiv: etwas ausschließen, ausstoßen, verwerfen [8] transitiv: etwas nicht weiter beibehalten; verwerfen, abschaffen, ablegen Herkunft: Ableitung zu dem Verb dicare → la ‚feierlich verkünden‘ mit dem Präfix ab- → la ‚von, weg‘ Synonyme: [1] negare Sinnverwandte Wörter: [4] cedere [7] abicere, excludere [8] aspernari, prohibere Gegenwörter: [2] adoptare Beispiele: [1] „Mortem ostentant, regno expellunt, consanguineam esse abdicant.“ (Pacuv. trag. 55) [1] „abdicare non solum de patris facto potest dici, quod est familia abicere, sed rem quamlibet negare.“ (Non. p.450 M) [2] „Te repudio nec recipio: natum abdico: facesse!“ (Pacuv. trag. 343; natum konjiziert aus naturam) [2] „I nunc, sic meriti lectum reverere parentis, / quem fugit et factis abdicat ipse suis.“ (Ov. epist. 4,127–,128) [2] „Adoptavi te, cum abdicatus es; cum adoptas, abdico.“ (Sen. contr. 1,1,11) [2] „Vir fortis in bello manus perdidit. deprendit adulterum cum uxore, ex qua filium adulescentem habebat, imperavit filio, ut occideret: non occidit, adulter effugit. abdicat filium.“ (Sen. contr. 1,4,11) [2] „qui ab Caesare omnium iam et externorum et domesticorum hostium victore cum abdicare filium suum iuberetur, quod is tribunus plebis cum Marullo collega invidiam ei tamquam regnum adfectanti fecerat, in hunc modum respondere sustinuit:“ (Val. Max. 5,7,2) [2] „ac similiter in tralatione: ‚non habes ius abdicandi, quia ignominioso non est actio‘: ‚habeo ius, quia abdicatio actio non est‘: quaeritur, quid sit actio; finiemus ‚non licet abdicare‘ syllogismo.“ (Quint. inst. 3,6,77) [2] „ut ille parasitus, qui ter abdicatum a divite iuvenem et absolutum tamquam suum filium adserit, habebit quidem colorem quo dicat, et paupertatem sibi causam exponendi fuisse, et ideo a se parasiti personam esse susceptam, quia in ilia domo filium haberet, et ideo ilium innocentem ter abdicatum, quia filius abdicantis non esset.“ (Quint. inst. 4,2,95) [2] „Poteram, etiamsi non irascerer, abdicare tamquam bonus pater.“ (Quint. decl. 256,1) [2] „ex quibus Agrippam brevi ob ingenium sordidum ac ferox abdicavit seposuitque Surrentum.“ (Suet. Aug. 65) [3] „T. Quinctius nunc est auctor omnium rerum isti et magister. eum sibi te abdicato patre in locum tuum substituit.“ (Liv. 40,11,2) [4] „Cn. Flavius, Anni filius, dicitur tabulas posuisse, scriptu sese abdicasse; isque aedilis curulis factus est.“ (Calp. hist. 27) [4] „eo die se non modo consulatu, sed etiam libertate abdicavit.“ (Cic. Phil. 3,12) [4] „Quid magnificentius quam posse decernere ut magistratu se abdicent consules?“ (Cic. leg. 2,31) [4] „His rebus et feriis Latinis comitiisque omnibus perficiendis XI dies tribuit dictaturaque se abdicat et ab urbe proficiscitur Brundisiumque pervenit.“ (Caes. civ. 3,2,1) [4] „abdicavit se consulatu rebusque suis omnibus Lavinium translatis civitate cessit.“ (Liv. 2,2,10) [4] „Itaque cum ex senatus consulto consules magistratu se abdicassent, interrex creatur M. Furius Camillus, qui P. Cornelium Scipionem, is deinde L. Valerium Potitum interregem prodidit.“ (Liv. 5,31,8) [4] „ex quibus Pompeius in concubitu dilecti adulescentuli confossus est, Silanus abdicare se praetura ante IIII. Kal. Ian. morique initio anni coactus die ipso Claudi[i] et Agrippinae nuptiarum.“ (Suet. Cl. 29,2) [4] transitiv: „quom prias omnes signa sua cognovissent, senatus decernit, uti abdicato magistratu Lentulus itemque ceteri in liberis custodiis habeantur.“ (Sal. Cat. 47,3) [4] transitiv: „Inter priorem dictaturam abdicatam nouamque a Manlio initam ab tribunis velut per interregnum concilio plebis habito apparuit quae ex promulgatis plebi, quae latoribus gratiora essent.“ (Liv. 6,39,1) [5] „post autem e provincia litteras ad collegium misit, se cum legeret libros recordatum esse vitio sibi tabernaculum captum fuisse hortos Sciopionis, quod, cum pomerium postea intrasset habendi senatus causa, in redeundo cum idem pomerium transiret auspicari esset oblitus; itaque vitio creatos consules esse. augures rem ad senatum, senatus ut abdicarent consules; abdicaverunt.“ (Cic. nat. 2, 11) [5] „nulla vi compelli ut abdicaret potuit.“ (Liv. 9,33,4) [6] „eligi regem a populo senecta clementiaque, liberos non habentem, et, si postea gignat, abdicari, ne fiat hereditarium regnum.“ (Plin. nat. 6,89) [7] „ergo ut e flagrante ligno carbo cum crepitu, sic a sidere caelestis ignis exspuitur praescita secum adferens, ne abdicata quidem sui parte in divinis cessante operibus.“ (Plin. nat. 2,82) [7] „accipit amnem Horcon nec recipit, sed olei modo supernatantem, ut dictum est Homero, brevi spatio portatum abdicat, poenales aquas dirisque genitas argenteis suis misceri recusans.“ (Plin. nat. 4,31) [7] „incisa lacte manat et contusa suco, nec corticem abdicant.“ (Plin. nat. 13,124) [7] „stamineam in hoc usu probant venam, et vocant ferulaceam argumento similitudinis, quoniam lacunosa et crispa in omni genere glutinum abdicant.“ (Plin. nat. 16,226) [7] „plerique austros optant, Cato abdicat.“ (Plin. nat. 17,170) [7] „Democritus in totum ea abdicavit in cibis propter inflationes,“ (Plin. nat. 20,19) [7] „aurum iam accessio est, utinamque posset e vita in totum abdicari“ (Plin. nat. 33,6) [8] „Ab occidente litora Esseni fugiunt usque qua nocent, gens sola et in toto orbe praeter ceteras mira, sine ulla femina, omni venere abdicata, sine pecunia, socia palmarum.“ (Plin. nat. 5,73) [8] „te dicente legem agrariam, hoc est alimenta sua, abdicarunt tribus;“ (Plin. nat. 7,117) [8] „Marius in totum ea abdicavit. ex eo notatum, non fere legionis umquam hiberna esse castra ubi aquilarum non sit iugum.“ (Plin. nat. 10,16) [8] „laurus quidem manifesto abdicat ignes crepitu et quadam detestatione,“ (Plin. nat. 15,135) Charakteristische Wortkombinationen: [4] se aedilitate/censura/dictatura/magistrau/praetura abdicare Wortbildungen: abdicatio, abdicativus, abdicatrix Entlehnungen: deutsch: abdizieren ==== Übersetzungen ==== [2–6, 8] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998) : „1. abdico“ (Zeno.org), Spalte 8-9. [2–5] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1 „ab-dicō“, Seite 1 f. [1–8] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6 , „abdico“ Seite 4. [1–8] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1 , „abdico“ Spalte 53–53. Quellen: abdicere